Lymfeklierkanker, een genadeloze ziekte

Elk jaar krijgen meer dan 2.000 Belgen te horen dat ze een lymfoom hebben, kanker in de lymfeklieren. Enkele honderden van hen worden getroffen door heel zeldzame lymfoom-subtypes. De overlevingskansen van deze patiŽnten zijn dan ook vaak bijzonder klein.

Elk jaar krijgen meer dan 2.000 Belgen te horen dat ze een lymfoom hebben, kanker in de lymfeklieren. Enkele honderden van hen worden getroffen door heel zeldzame lymfoom-subtypes. De overlevingskansen van deze patiŽnten zijn dan ook vaak bijzonder klein.

Professor Gregor Verhoef moet patiŽnten met een zeldzaam lymfoom al te vaak teleurstellend nieuws brengen. ’Gelukkig kunnen we de laatste tijd doorgedreven genetisch-moleculair onderzoek voeren. Eerdere bevindingen bij vaker voorkomende lymfomen geven ons reden tot hoop.’

Jong en oud

’Ik heb ze alle drie zien ontstaan: Stefanie’s Rozen-fonds, het Fonds Tom Debackere voor lymfoomonderzoek, en het Fonds Jos en Mieke Vandevordt-Gaul voor de pathogenese van zeldzame lymfomen. Allemaal zijn ze in het leven geroepen door mensen die zelf patiŽnt waren of door hun dierbare naasten. Ze zijn cruciaal geworden voor ons, onderzoekers. Zeker voor een beginnende doctoraatsstudent is het erg lastig om vaste financiering te krijgen, bijvoorbeeld langs een regulier kanaal als het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek. Dat FWO vraagt op voorhand allerlei data, maar die moeten wij dus nog verzamelen. Dankzij de drie universitaire fondsen kunnen getalenteerde, jonge mensen toch aan de slag.’

’Heel mooi vond ik het toen onlangs ťťn van onze patiŽnten die succesvol behandeld is zijn zestigste verjaardag vierde, en de opbrengst van dat feest schonk aan ons onderzoek. Alle beetjes helpen, en elke mens telt. Bij de slachtoffers van zeldzame lymfomen zitten zowel oudere als heel jonge mensen. Voor elk van hen moeten ons uiterste best blijven doen. Ze verdienen allemaal betere kansen.’†

Ik bouw met mijn patiŽnten telkens een enorme band op, en dat doet mij ook pijn als ťťn van hen uiteindelijk komt te overlijden.

Al meer dan dertig jaar jaar behandelt professor Gregor Verhoef in UZ Leuven patiŽnten met lymfeklierkanker. ’Dankzij gedegen research zijn de vooruitzichten van een grote groep van hen er de afgelopen tien, vijftien jaar enorm op vooruitgaan’, zegt hij. ’Dat kan niet gezegd worden van mensen die getroffen worden door een zeldzaam lymfoom. Vaak gaat het om heel agressieve kankers waarvoor nog te weinig behandelmogelijkheden bestaan. Ik moet dus al te vaak teleurstellend nieuws brengen, en dat zorgt voor veel leed. Ik bouw met mijn patiŽnten telkens een enorme band op, en dat doet mij ook pijn als ťťn van hen uiteindelijk komt te overlijden.’

’Er is binnen de wetenschap nog een te beperkt begrip van wat er precies misgaat bij zulke zeldzame vormen van lymfeklierkanker. Daar knelt het schoentje, want je moet de origine van een ziekte kunnen ontrafelen wil je ooit tot een betere behandeling komen.’

’Het is natuurlijk niet dat we niets weten. In UZ Leuven hebben we ons gespecialiseerd in deze weinig voorkomende lymfomen, waarbij we de voorbije jaren informatie uit de kliniek gekoppeld hebben aan pathologisch en genetisch-moleculair onderzoek. Mijn collega-professoren Daan Dierickx, Thomas Tousseyn, Olivier Gheysens en Jan Cools leverden in dat laatste opzicht al belangrijke bijdrages."

Harde data

’Ik verwacht zelf veel van het onderzoek dat we sinds twee jaar voeren in samenwerking met andere onderlegde laboratoria waarbij we het genetisch-moleculair profiel van zeldzame lymfomen gaan bepalen. Bij de meer frequent voorkomende vormen is gebleken dat zo’n profiel ongelooflijk belangrijk is om het ziekteverloop te voorspellen en om in te schatten welk soort behandeling we precies kunnen inzetten. Daaruit leren we dus veel over de zorg voor individuele patiŽnten.’

Je moet de origine van een ziekte kunnen ontrafelen wil je ooit tot een betere behandeling komen.

’Het is nu nog hypothetisch, maar ik kan me best voorstellen dat we dankzij het genetisch-moleculair onderzoek op een dag kunnen aantonen dat het werkingsmechanisme van een zeldzaam lymfoom misschien wel past bij de nieuwe therapieŽn die al ontwikkeld zijn, dat met andere woorden de onderliggende oorzaak overeenkomsten vertoont met vaker voorkomende vormen van lymfeklierkanker. We koesteren dus de hoop dat we ooit kunnen werken met al uitgeteste, nieuwe medicamenten die voor deze zeldzame lymfomen tot nu toe niet beschikbaar worden gesteld. Dat zou betekenen dat we trials kunnen organiseren met die zogenaamde target-geneesmiddelen.’

’Om die ter beschikking te krijgen, moeten we natuurlijk wel de farmaceutische industrie weten te overtuigen. Dat kan alleen met harde data. Die zijn we nu volop aan het verzamelen. We hebben in Leuven verschillende doctoraatsstudenten die zich hierop toeleggen. Dat we hen van start konden laten gaan en daarnaast het dure, ingewikkelde genetische onderzoek kunnen financieren is voor een groot deel de verdienste van drie universitaire fondsen.’

Lees hier meer over de onderzoekers en fondsen die strijden tegen lymfoom

Wat is lymfoom?

Lymfoom of lymfeklierkanker is een verzamelnaam voor 50 verschillende ziektes, waarvan de bekendste de ziekte van Hodgkin is. Lymfoom staat op de zevende plaats in de lijst vaak voorkomende kankers.†

In ons lichaam bevinden zich overal lymfekliertjes. Dat zijn hoopjes witte bloedcellen die normaal deel uitmaken van ons afweersysteem tegen virussen en bacteriŽn. Als die cellen zich ongecontroleerd gaan vermenigvuldigen, ontstaat lymfoom. De behandeling en de kans op genezing is erg verschillend per type. Voor alle types lymfoom samen valt 40 tot 45 procent van de patiŽnten te genezen. De kans op genezing bij Hodgkin is vandaag bijna 90 procent, bij sommige andere lymfomen zijn de kansen heel gering.

"Meer mensen verdienen een eerlijke kans"

Vijf maanden, zo weinig tijd zat er tussen de diagnose en het overlijden van Tom Debackere. Hij was vijftien. Het leven van zijn twee jaar oudere broer Koen veranderde voorgoed. "Bij mij gaf Toms ziekte de doorslag om geen burgerlijk ingenieur, maar geneeskunde te gaan studeren. Sinds een jaar doe ik ook onderzoek naar zeldzame lymfomen."

Meer...

"Stefanie zette door, dus wij ook"

Zeven jaar geleden verloor Stefanie Bogaert de strijd tegen een uiterst zeldzame vorm van lymfeklierkanker. Ze was achttien. Haar vader Frederic is haar nog altijd dankbaar dat ze in haar laatste momenten het initiatief nam voor Stefanie’s Rozen-fonds. ’Het was wat haar sterk maakte: ze dacht altijd meer aan anderen dan aan zichzelf.’

Meer...


This site uses cookies and analysis tools to improve the usability of the site. More information. |